MAKALE
BETON PREFABRİKASYON
NİSAN 2013
?
SAYI : 106
16
Üstgeçidin Sonlu Eleman Model Gün-
cellenmesi
Analitik ve deneysel çalışmalar sonu-
cunda yaya üstgeçidine ait elde edilen
dinamik karakteristikler karşılaştırmalı
olarak Tablo 4’te verilmektedir. Üstge-
çide ait teorik ve deneysel çalışmalar-
dan elde edilen mod şekillerinin (Şekil
4
ve 9) benzer olduğu görülmektedir.
Tablo 4’ten üstgeçide ait analitik mo-
delden elde edilen frekanslar ile de-
neysel frekans değerleri arasındaki
ortalama farkın yaklaşık %29 olduğu
anlaşılmaktadır. Bu farklılıkların analitik
model oluşturma aşamasında malze-
me özelliklerinden kaynaklanmadığı,
prefabrik yapıların birleşim bölgelerin-
de yapılan kabullerden kaynaklandığı
düşünülmektedir.
Frekanslar arasındaki farklılıkların gi-
derilebilmesi veya minimum düzeye
indirilebilmesi için yaya üstgeçidinin
sonlu eleman modelinin deneysel öl-
çüm sonuçlarına göre güncellenmesi
gerekmektedir. Üstgeçit için gün-
celleme parametreleri olarak düğüm
noktalarının rijitlik katsayıları seçilmiş
ve güncelleme işlemi bu parametreye
göre yapılmıştır. Başlangıç modelde,
üstgeçit kolon ve kirişlerinin her iki uç-
ları ve merdivenlerin üst kısımları için
iki doğrultuda aynı rijitlik katsayıları
seçilmiştir. Kolonların oturduğu pa-
buçların zeminle olan bağlantıları rijit
olarak düşünülmüş ve tüm pabuçlara
ankastre mesnet atanmıştır. Güncelle-
me çalışmasında frekans değerlerinin
azaltılması gerekliliği ile düğün nokta-
larındaki rijitlikler her eleman için ayrı
ayrı düşünülerek atanmıştır. Tablo
5’
ten görülebileceği üzere güncelleme
sonrasında analitik ve deneysel fre-
kanslar arasında çok iyi bir uyum elde
edilmiştir.
Şekil 8. Yaya üstgeçidine ait spektral yoğunluk fonksiyonu
Mod No
GFTAA Yöntemi
Frekans (Hz)
Sönüm (%)
1
1.604
0.347
2
2.917
1.684
3
6.104
0.489
Tablo 3.
Yaya üstgeçidinin deneysel ölçümünden elde edilen doğal frekans ve sönüm oranları
Şekil 9.
Yaya üstgeçidinin deneysel mod şekilleri
1.
mod (boyuna mod)
3.
mod (eğilme modu
2.
mod (enine mod)